Unit 1 · poem · elegiac_couplet · 18 lines
Latin
Source lines 1-8
VAlle ſub umbroſa teneras qui perfluis herbas
Nomen ab ilicibus qua trahit Aci nemus:
Tu mihi grata quies, & dulce leuamen in æſtu,
Ceſpite feſſa leuas membra, liquore ſitim.
Murmur & inuitat blandos in margine ſomnos,
Lenis & e gelidis uallibus aura uenit.
Nec pecudes riuum, nec turbat limus, & imum
Splendidior uitro lucet ad uſque ſolum.
English · verified range
Verified range
Woe is me, that as a young man, having left my nourishing homeland,
I am deprived of these woods, and forever of these waters.
Where I often remember that I once, in the cool shade,
as a boy consulted the Aonian Goddesses.
But it is sweet to remember exhausted labor, and
rest will be more pleasing after first wandering the world.
And now farewell again, mindful of me, grass-bearing Aci;
this I wish for you as I depart: may you flow forever.
Source lines 9-18
Flumineos latices hic libat, & abdita ramis
Multa nemus querulis cantibus implet auis.
H ei mihi quod iuuenis tellure altrice relicta
His careo ſyluis, his ego ſemper aquis.
Q ua gelida quondam me ſæpe recordor in umbra
Aonias puerum conſuluiſſe Deas.
D ulce ſed exhauſti meminiſſe laboris, eritq;
Ante pererrato gratior orbe quies.
I amq; uale rurſus, noſtri memor, herbifer Aci,
Hoc tibi diſcedens opto, perennis eas.
English
No translation for source lines 9-18.